"emir" olmak

Yakın bir arkadaşımla msnde konuşuyorduk. O sırada ona birinden iletiler geliyor, biz de dalga geçiyoruz atan kişiyle kendi aramızda. Çoçuk bir süredir arkadaşımın peşinde koşup duruyordu. Yapışkan biriydi ve arkadaşım ona soğuk davrandığı halde o takıntılı bir biçimde mesaj atmaya devam ediyordu. Mesajlarda ve msnde sürekli bir muhabbet etme çabası, "nolur beni tanı, sev" ana fikri vardı.Hatta böyle bariz soğuk davranmasına karşın arkadaşım, bu yaptığı şebekliklere baya bi devam etti. Biz yandan güldük ne kadar zorlayıcı ve yapışkan olduğuna. Çabası çok komikti gözümüzde. Yani niye seninle muhabbet etmeyen zorla iki kelime eden birinin üstüne bu kadar düşersin ki.Saçma ve komik gelmişti.

Ben başka bir pencereden uzun zamandır ilişkim olan adamla konuşuyordum bütün bu konuşma sırasında.Benim yazılarım siyah, onun yazıları bordo renkliydi. Bir yandan oyun oynuyordu o. Önce yılbaşı programımızdan bahsediyorduk. Sonra bir süre geyik yapmıştık sanırım.Genelde bana hep geç cevap yazar. Ben de eskisi kadar sabırsız değilim. Neyse konuşma devam etti. O hala oyundaydı.. Ona, bi gün o oyunlar kadar ilgi çekici olmayı dilediğimi söyledim. Bana dilimin bugün papuç gibi olduğunu söyledi.Bunu çok da ciddi söylediğinden değil ama; yine de birden durdum. İşin garibi ben o bunu diyene kadar bütün konuşma boyunca eğlenmiş gülmüştüm. Cidden espriler falan yapmış o muhabbeti ilgi çekici hale getirmek için kasmıştım. Kısaca şebeklikler yapmıştım. Benim arkadaşlarımla muhabbetim iyidir kimsenin benden sıkıldığını sanmıyorum cidden birlikte gülmekten yerlere yatarız genelde. Onunla da o şekilde konuşmuştum geyikler espriler..Sonra birden konuşmanın tipine baktım bi şöyle. Neredeyse hepsi siyahtı o ekranın.Bir bordo 6-7 tane siyah yazı şeklinde seyretmiş meğerse konuşma. Hani demiştim ya geyik yaptık diye; ben geyik yaptığımızı sanarken aslında sadece ben geyik yapıyomuşum o da geçiştirici tepkiler veriyomuş direk. Tekrar okuduğumda bunu farkettim.Aslında dikkati bende değildi bi yandan oyun oynuyordu, bi yandan video izliyordu ne bileyim öyle şeyler belki. O konuşmada ben binbir şebeklik yapmıştım ama o hiç çaba göstermemişti. Açtığım muhabbetleri devam bile ettirmemişti. Onda işe yaramadı belki bilmiyorum. Ya da çekemedim ilgisini. Benimle muhabbet etmekten keyif almadığını düşünüyorum şu anda. Açıkçası kalbim kırıldı. Birinin sizin ona gösterdiğiniz çabayı görmesi ve yine de hiçbirşey yapmaması kötü bişey. Ne yitirdik merak ettim. Mutluyduk hiçbirşey eksik de değildi. Yanılıyor muyum bilemiyorum. Ama sustum sonra.O kadar utandım ki. Konuşamadım.

Arkadaşımla üzerinde geyik çevirdiğimiz çocuğun adı "emir". Emir'e gülmüştük çünkü birkaç gündür onunla muhabbet etmek istemeyen birinin üzerine düşüyor, sevgi ve ilgi dileniyordu. Şimdi kendime gülüyorum. Ben onun yaptığı şeyi onun yaptığı süreden çok daha uzun bir süredir yapıyordum çünkü. Sadece, insan bazen bişeylerin içinde olduğundan anlayamıyor belki. Bu çok gurur kırıcı birşey.Birlikte olduğum adama belki açık açık nolur benimle muhabbet et dememiştim ve o da açık açık" hayır istemiyorum. seninle muhabbet etmek beni açmıyor" dememişti. Ama ben 6-7 satırlık debelenmelerimle yalvarmış, o da tek satırlık "hay allah", "öyledir öyledir","senin de dilin uzadı" larıyla beni pek de ilgi çekici bulmadığını belli etmişti işte o an.

Kimi zaman herkes farkında olmadan "emir" e dönüşebiliyor hayatında. Belki de birilerinden aşk ve ilgi dilenmekten vazgeçmek gerek. Belki emirin hatası buydu.Ona gülen birileri nasıl varsa, belki bana da gülünmüştü. İşte böyle, şu dakikada kendi kendime söz veriyorum: "Bir daha asla bir başkasının dudağından çıkacak iki kelime için şekilden şekile girip kendimi alçaltmayacağım."